Deel 4

Op de rand van de doorbraak. De tien jaar die ik nu ga beschrijven hebben in mijn herinneringen qua onbevangenheid nooit kunnen tippen aan de jaren van mijn jeugd.

Die eerste luie 20 jaar van mijn leven hebben zich genoegelijk in mijn geheugen genesteld en blijken te allen tijden bereid zonder veel tegenstribbelen aan ieder oppervlakkig nostalgisch verlangen tegemoet te komen. Zonder veel moreel bezwaar maakte ik ten behoeve van de voorstelling of een boek die herinnering mooier dan de werkelijkeid was. Iets grappiger, sentimenteler, samenhangender. Opa vertel nog eens.

Tussen september 1969 en december 1979 heb ik in de praktijk mijn vak geleerd door meer dan 1600 keer op te treden. Door te geven en te nemen ben ik doorgedrongen in de onnozele, platte maar ook in de magische diepte van het spelen.